რეზო ცქვიტინიძე:"ეს დიდი ტკივილი დღესაც მაწუხებს"
ავტორი: გურიის მოამბე
რეზო ცქვიტინიძე:"ეს დიდი ტკივილი დღესაც მაწუხებს"

რეზო ცქვიტინიძე: "ტკივილი რომელიც ცხოვრების ბოლომდე ტკივილად დამრჩება"

ცხოველების მიმართ ავადმყოფური სიყვარული გამაჩნია , მინდა მოგიყვეთ ერთი შემთხვევა რომელიც ერთერთი სამსახურებრივი ექსპედიციისდროს შემემთხვა , უნდა გადაგვეღო ტურისტული მარშრუტი და სოფ ლეხაურიდან გავემგზავრეთ მდინარის ხეობით რამოდენიმე კაცი , ექსპედიცია უნდა დაგვესრულებინა სამ ოთხ დღეში , როცა მივაღწიეთ სამუშაო ტერიტორიებს უკვე დღის მეორე ნახევარიიყო კარვები გავშალეთ და მოვემზადეთ მეორე დღისათვის რათა დაგვეწყო გადაღებები და მარშრუტების მოხაზვა, უკვე ტავისუფალი დრომქონდა როცა მწვანე მინდორში უზარმაზარი და ულამაზესი ხარი შევნიშნე რომელიც მშვიდად ძოვდა ბალახს , მაშინვე გავეშურე მისკენ რადგან უდიდესი სურვილიმქონდა მოვფერებოდი, ექსპედიციის წევრებმა ყვირილი მორთეს , სადმიდიხარ ბიჭო რქებზე წამოგაცმევს არმიეკაროვო , მე თითქოს არცკი გამიგონია მიუახლოვდი და უკანა თეზოზე ხელი დავადე , გამოველაპარაკე და წინ გადავანაცვლე ხელი , ხარმა თავიასწიამშვიდად შემომხედა და ბალახის ძოვა გააგრძელა , მე კიდევ უფრო თავისკენ გადავინაცვლე და უფრო მონდომებულად დაუწყე ფერება , ხარმა თითქოს იგრძნო ჩემი მეგობრული დამოკიდებულება და მანაც მაგრძნობინა რომ ჩემთან მეგობრობა სურდა , იმდღეს დღისბოლომდე ერთადვიყავით საღამოთი კი პატრონმა ამოაკითხა და წაიყვანა როცა მიჰყავდა პატრონმა შემამჩნია რომ თვალი გავაყოლე და ასე მომაძახა ხვალეც ამოგიყვან და ეფერე რამდენიცგინდაო, მართლაც მეორე დილით ხარი იმკაცმა ისევ ამოიყვანა , მეც ისევ შევხვდი და მოვეფერე ხარმაც თითქოს მიცნო და როცა ვეფერებოდი თვითონ ხელებს მილოკავდა, მთელიდღის განმავლობაში როგორცკი შევისვენებდით სამუშაოზე მედა ხარი ერთად ვიმყოფებოდით მწვანე მინდორზე , მეგობრები ირონიული ღიმილით ჩაილაპარაკებდნენ , აიკაცი ხომვერ მოვაცილეთ ამხარსო, ასეგაგრძელდა მედა ხარის ურთიერთობა რამოდენიმედღეს , მე ისე შევეჩვიე ამხარს გადაღებაზე გასვლა აღარმინდოდა , ბოლოდღეს ადრედილით უნდა წავსულიყავით სახლებში , მე ვთხოვე ბიჭებს ცოტა მოგვიანებით წავსულიყავით რადგან ხარს ველოდებოდი და მასთან გამომშვიდობება მინდოდა,,,,,,,, მინდა გამოგიტყდეთ და უკვე ცრემლები ისე მომდის წერაცკი მიჭირს :(((((((((( მოვიდა ერთი მოხუცი კაცი მე მაშინვე ვკითხე , ბიძია სადმე ხარიდა და კაცი ხომარშეგიმჩნევია გზაშითქო , მან მომღიმარი სახით მითხრა, რომელი აქანერომ ბალახობდაო? მე გამეხარდა რადგან მივახვედრე რომელ ხარზეც ვეკითხებოდი , მან ძალიან ცუდიამბავი შემატყობინა, მაგი ბიძია უკვე დაკლული იქნება , ყასაბი გამოძახილი ყავთ გუშინსმერეო, აღარმახსოვს რადამემართა....... ავტომანქანის ძარაზე თვალცრემლიანი ავედი და იატაკზე საძილე ტომარა დავაგე და ზედ დავწექი რადგან ჩემი მეგობარი სადმე გამოკიდული არდამენახა , ეს დიდი ტკივილი დღესაც მაწუხებს,,,,

'.$TEXT['print'].'