გულის ქრონიკული უკმარისობა და უეცარი სიკვდილის, დიდი შანსი. დიდი პრობლემა, რომელიც ყოველ მეათე, ადამიანს აქვს და საერთოდ არ იცის, რა სჭირს
ავტორი: მარინა ტოტოჩავა
გულის ქრონიკული უკმარისობა და უეცარი სიკვდილის, დიდი შანსი. დიდი პრობლემა, რომელიც ყოველ მეათე, ადამიანს აქვს და საერთოდ არ იცის, რა სჭირს

პირველი ნაწილი

ამერიკის კარდეოლოგთა ასოციაციამ და ევროპის კარდეოლოგიური ცენტრების გაერთიანებამ, გულის ქრონიკული უკმარიობა, სტატისტიკურად და რიცხობრივად უკვე , კიბოს მსგავს დისკომფორტად შეაფასა. დღეს თითქმის მეათე, ამ პრობლემით დადის. ქართველის დამახასიათებელი, უარყოფითი დამღაა, პროფილაქტიკური ჯანმრთელობის იგნორირება. ხელის დაბანიდან დაწყებული, შეწუხებული გულის ჩათვლით. ქართველი, ექიმთან არ მივა, როგორც იტყვიან, სანამ ყელში, სული არ ამოუვა. დღევადელი, სამკურნალო სფეროს, , კონტროლის ხარისხიდან გამომდინარე, მეორე პრობლემაა ის , თუ სად მოხვდება პაციენტი. როგორი დონის , სამედიცინო დახმარებას მიიღებს. განსაკუთრებით, მომსახურეობის ხარისხით. ცუდი ის არის, რომ გულის უკმარისობის, საწყისი სტადიები, გამოკვეთილი ჩივილებით, არ გამოირჩევა. თვალსაჩინოდ, არ იკვეთება ჩივილები. თუმცა, დაკვირვებული ადამიანები, გამოარჩევენ, ამ ჩივილებს. მაგრამ, გამომდინარე , ეკონომიკური მდგომარეობიდან, ქართველი სანამ, არ წაიქცევა ან მოძრაობა , არ შეეზღუდება, ექიმთან არ მივა. ეს არის მდგომარეობა, რომლის რეგულირებით, შეგიძლია დაიჭირო, ჯანმრთელი სიცოცხლე. არ გახდე უნარშეზღუდული, რადგან, ამის ფონზეა ინფარქტი, ინსულტი და სხვა. რეგულირება, პირველ სტადიებს უნდა. როცა პროცესი შეუცევადი ხდება, მაშინ მხოლოდ, სიცოცხლის დღეების, მოპოვებაზეა ბრძოლა. ანუ მესამე და მეოხე სტადია. ხშირად , სხვა დაავადებითაც , რომ მივა ადამიანი კლინიკაში, მაშინ ვერ მახვილდება, ამაზე ყურადღება.მით უმეტეს, დღეს სოკოებივით ,მომრავლებულ, კლინიკების ნაწილში, სადაც აქცენტი,შემოსავალზეა გადატანილი. სიცოცხლისათვის, ნაადრევი ინვალიდობის და სიკვდილის აცილებისათვის, მოსახლეობამ, უნდა იცოდეს, გულის ქრონიკული , უკმარისობის შესახებ. ის არის ფონი, ბევრი მძიმე დაავადების და უეცარი სიკვდილის. მოსახლეობის , ძალიან დიდი პროცენტი, გულის უკმარისობის, საწყისი სტადიებით დადის. საერთოდ არ იციან, რა მდგომარეობაა, მათ გულში და რა საშიშროების , წინაშე დგანან. ამის ბევრი მიზეზი, მიოკარდიტების თემაში ავხსენი. სანამ ჩივილებს განვიხილავდე, მიმოვიხილოთ, გულის ფუნქციური დეტალები. ადამიანი თუ ვარჯიშობს ან ფიზიკურად მუშაობს, იმ მომენტში, თუ ირგვლივ, ჟანგბადის ნაკლებობაა, სისხლში ჰემოგლობინი მცირდება. მაგრამ, ორგანიზმს გააჩნია, ადაპტაციური მექანზმები. ამ დროს , ორგანიზმი აამუშავებს, იმ კაპილარებს, რომლებიც აქამდე ისვენებდნენ. ასევე, უმატებს, ფილტვების ვენტილაციას. ორგანიზმი ამას, იმიტომ აკეთებს, რომ ხელი შეუწყოს, ამ დროს დაგროვილი, ნახშირორჟანგის, სწრაფ გამონთავისუფლებას. ადამიანი, ღმერთმა ისე მოაწყო, რომ მის ორგანიზმში, საადაპტაციო მექანიზმები, სულ მუშაობენ და და ეხმარებიან ადამიანს , სიცოცხლის შენარჩუნებაში. როცა ადამიანი ისვენებს, კუნთის პატარა მიდამოზე, , 40მდე ღია კაპილარი, იწყებს მოქმედებას. რომლებიც მანამდე ისვენებდნენ. თუ ადამიანი, მუშაობს ან ვარჯიშობს, მაშინ სხეულს, 4000ამდე კაპილარი აკონტროლებს და სისხლის მომარაგებას ასტაბილურებს. ღმერთმა ისე მოაწყო ადამიანი, რომ ზოგი, სისხლძარღვი და კაპილარი, ისვენებს, როცა სხვები მუშაობინ. ეკონომიას მუშაობაში, ორგანოებიც აკეთებენ. გული, მოსვენების მდგომარეობაში, 60 ან 70 ჯერ იკუმშება. ვარჯიშის ან მუშაობის , დროს კი, 150-----180 ჯერ. მოსვენებულ მდგომარეობაში ორგანიზმი, საათში 70 კილოკალორიას ხარჯავს. ფიზიკური დატვირთვისას კი-------600-ს. მოსვენების მდგომაარეობაში, ორგანოები დ სისხლძარღვებიც , ინახავენ თავს. დატვირთვისას კი, დიდი სიძლიერით მუშაობენ. ამას შეიძლება ეწოდოს,სიცოცხლის ფიზიოლოგიური გარანტიის, სამარაგო მექანიზმი. თანამედროვე ადამიანი, თავად უნდა მიხვდეს, რამდენად აქვს შემცირებული, ეს საგარანტიო მექანიზმები. ან სულ, გამქრალი, ხომ არ ააქვს. ყველას ვეუბნები ხშირად. მინდა რომ , ყველამ თავი დაიცვას------------ ყველა ადამიანმა, ექიმის გარეშე, უნდა იკონტროლოს, ეს სამი პარამეტრი: ტემპერატურა, პულსი და წნევა. ექიმის მოსვლამდე, სიცოცხლის გადასარჩენად, ამ სამი პარამეტრის დასარეგულირებელი, უნდა მიიღოს. ასეთი შემთხვევები, ყოფილა ბევრი. ადამიანი არის, ძალიან სუსტად- თვეები. შემდეგ წასულა კლინიკაში. გაუკეთებია 2000 ლარის ანალიზები. რადგან, იეჭვეს სიმსივნე, სისუსტის გამო. ხშირად ასეთ შემთხვევაში, სულ ბოლოს, დაადგენენ ტაქიკარდიას, გულის ქრონიკული უკმარისობის გამო. ამდენი ფული, უკვე დახარჯულია. თუ ექიმი გამოცდილია. პირველად ამ პარამეტრებს ნახავს. ექიმი, კი არა, თავად პაციენტმა, უნდა იკონტროლოს ეს პარამეტრები. უხშირეს შემთხვევაში, სუსტად არის ადამიანი, იმის გამო, რომ ჯერ ტაქიკარდიის გამო, აქვს მოკარდიოდისტროფია. მომდევნო ეტაპებზე კი, მდგომარეობა მძიმდება. რადგან ადამიანები, ხშირად ვერ მიდიან ექიმთან, დისკომფორტის დროს, მათ უნდა გაიკონტროლონ , ეს 3 პარამეტრი. ძლერმა ტაქიკარდიამ, შეიძლება სიკვდილი გამოიწვიოს. იმ მომენტში კი, მან შეიძლება, თავი გადაირჩინოს, მარტივი კორსიზით. ეს სხვა თემებშიც, ბევრჯერ განვიხილე, რომ თუ ადამიანს , ხშირად სჭირდება კორსიზი, მას უკვე, სერიოზული პრობლემა აქვს, გულის ქრონიკული, უკმარისობის სახით. რომლის დამახასიათებელია ის, რომ ეს სინდრომი, არ გამოირჩევა ხმაურით. პულსი, კარგი ექიმისთვის, მარტო, გულსისხლძარღვთა, სისტემის შესაფასებელი, საშუალება არ არის. მედიცინაში პულსი, ორგანიზმის ფუნქციური ვითარების, ბარომეტრად ითვლება. პულსის რაოდენობა, ასევე, დაჭიმულობის ხარისხი, ბევრი დაავადების , დასადგენი გზაა. პულსი რხევაა, რომელსაც იწვევს, გულის მარცხენა, პარკუჭის შეკუმშვის დროს, გადავარდნილი სისხლის ნაკადი და ამ სისიხლის ნაკადის, სისხლძარღვის კედელზე გავლა. ჩქარი პულსით რომ, ადამიანი მუშაობას გააგრძელებს და ამ დროს , დისკომფორტს განიცდის ორგანულად, ის ფიზიოლოგიური რეგვენია. პუსლსის სიჩქარე საშიშროებაა. ოდნავ გონიერი ადამიანი, ექიმის გარეშე, უნდა ხვდებოდეს, პულსი თუ პერიოდულად ჩქარია, მაშინ უჭირს, მის გულს და ეჭვის ქვეშაა, მისი სიცოცხლე. მით უმეტეს საშიშია, არითმია და ტაქიკარდიით გართულებული ვარიანტები. პულსი გეუბნება, რა დატვირთვით , მუშაობს გული. ასევე გიხატავს, სისხლძარღვების მდგომარეობას. რამდენჯერაც დასცემს პულსი, იმდენჯერ იკუმშება გული. ადამიანი რომ, გულის შეკუმშვათა რიცხვს, მასხრად აიგდებს და არასერიოზულად მოეკიდება, შედეგიც სახეზე აქვს. პულსი ნორმაში ბავშვს, ყველა ასაკში, სხვადასხვა აქვს. გამოცდილმა ექიმმა იცის, მაგალითად 5 წლის ასაკში, პულსი ნორმაა 98-------- 100. ანუ თუ 5 წლის ბავშვს, პულსი აქვს, მოსვენების მდგომარეობაში-------- 70, ეს პათოლოგიაა .პათოლოგიაა ასევე, თუ 100ზე ბევრად მეტი აქვს. 1 წლის ასაკში, ნორმა არის-------120----125. თუ ერთი წლის ბავშვს, სიცხე არა აქვს და მოსვენების მდგომარეობასი, აქვს პულსი- ან 140 ან 100, მაშინ ეს პათოლოგიაა. მაგალითად, 9 წლის ბავშვის , ნორმა არის 80----85. თუ 9 წლის ბავშვს , სიცხე არა აქვს და მოსვენების მდგომარეობაში, პულსი არის, 110 ან 60. პროცესი საძიებელია. მაგალითად, 12 წლის ასაკში, ნორმა არის----75---------82 თუ 12 წლის ბავშვს, სიცხე არა აქვს და მოსვენების მდგომარეობაშია, აქვს პულსი, 50 ან 100 და ზევით, პათოლოგია საძიებელია. პულსი კომპასია ,საქმეში ჩახედული ექიმისთვის. 16 წლიდან , პულსი არის, ზრდასრულების მსგავსი. ანუ------ 70. თუ 70 იდან ცდომაა, მაშინ გულს უჭირს. გამონაკლისია, ადამიანთა მცირე კატეგორია, რომლებსაც, ნორმაში 60 აქვთ. ქალის პულსი, ოდნავ ჩქარია, ვიდრე კაცის. ზაფხულში პულსი, ოდნავ ჩქარია, ვიდრე ზამთარში. პულსი სპორცმენებს, ოდნავ მეტი აქვთ. ძილისა და დაწოლლ მდგომარეობაში, პულსი ოდნავ ნაკლებია. მატულობს ფიზიკური დატვირთვის ან სპორტის დროს. ეს ფიზიოლოგიურია. პულსის აჩქარებას, ტაქიკარდია ქვია. შენელებას კი, ბრადიკარდია. რახან ფუნქციური შტრიხებით დავიწყე, მომდევნო თავები, უფრო საინტერესი იქნება. როცა უშუალოდ, კლინიკაზე გადავალ . სავარაუდოდ, ბევრი თავი იქნება. ადამიანებს, სიცოცხლის დასაცავად, ამ თემის, ზედმიწევნით ცოდნა სჭირდება. გაგრძელება იქნება.

'.$TEXT['print'].'