უკვე ხუთი თვეა ჩვენ შორის აღარა ხარ, პაატა. ხუთი თვეა ენატრები შენს საყვარელ დედას, მამას, მეუღლეს, შვილებს, და-ძმასა და უახლოეს ნათესავებს.

 ამ ქვეყნად, კაცის სახელი რჩება მხოლოდ! – ბობოქარი ცხოვრებიდან მარადიულ სასუფეველში გადასვლის შედეგად, იმ ქვეყნადაც კაცის სახელი მიჰყვება მას, ვისაც კაცურად უცხოვრია. კაცის სახელთან სიკვდილს რა ხელი აქვს! – საწუთროსთან განშორებას გარდაცვალება ჰქვია და როგორი ლამაზიც არ უნდა იყოს იგი, მაინც ტკივილს იწვევს, გაუსაძლის ტკივილს. სწორედ ასეთი დიდი და გაუსაძლისი ტკივილი განიცადა ყველამ, მაშინ როცა მოულოდნელად გარდაიცვალა ტარიელ ცერცვაძე.

 სიზმარივით გავიდა ნაღვლიანი, სევდიანი და ტკივილამდე მისული მონატრების 6 თვე. წახვედი და დამიტოვე უზარმაზარი ტკივილი და სიცარიელე, რომელსაც ვერავინ და ვერაფერი ამოავსებს, ამ სიცარიელეს უშენობა ჰქვია ჩემო საყვარელო გოჩა.

 40 დღე სრულდება იმ ავადმოსაგონარი დღიდან რაც ამ ქვეყნიდან წახვედი. თქვენმა გარდაცვალებამ განუზომელი ტკივილი მოგვაყენა, თქვენს ოჯახთან ერთად, თქვენს ყოფილ თანამშრომლებსაც. საფიქრალსა და მოგონებებს თქვენზე რა გამოლევს. ზღვასავით ვრცელია და უნაპირო თქვენი ღვაწლი, უსაზღვროა თქვენი დამსახურება რაიონის განვითარებისა და აღორძინების საქმეში.

 40 დღე სრულდება იმ ავადმოსაგონარი დღიდან რაც ამ ქვეყნიდან წახვედი. ციცო. 64 წლის ასაკში შენმა გარდაცვალებამ განუზომელი ტკივილი მოგვაყენა

 დედაშვილობა ყველაზე ძლიერი გრძნობაა ამ ქვეყნად.
დედის სიყვარული აცოცხლებს და ამოძრავებს სამყაროს.
ასეთი დიდი სიყვარულით გაგვზარდე და გვეამაყება გალინა კალანდაძის შვილები რომ ვართ. მადლობას გიხდით, ასეთი კარგი რომ გვყავდი დედა.

ტკივილი დროსთან ერთად იზრდებოდა. მერე გაუსაძლისი გახდა, ერთი ამოსუნთქვა და... ცხოვრებას წლებთან ერთად სიხარული და ტკივილიც მოაქვს, როცა საწუხარი გარდაცვალებაა, მაშინ ტკივილი სულს გიმძიმებს. ახლა ეს ტკივილი იმ ადამიანების ზიარი ხდება, ვინც ტარიელ ცერცვაძეს იცნობდა.

ძნელია წარსულ დროში ისაუბრო ადამიანზე, რომელთანაც წლების მანძილზე განსაკუთრებული ურთიერთობა გაკავშირებდა და რომლის სიკვდილმაც გული საოცრად ჩაგწყვიტა.