ძველი ისტოებიდან – ოთხმოცდაათიანებში ჩოხატაურში კაცმა ბუტკა გახსნა. ახალბედა ვაჭარი დარწმუნებული იყო, რომ “კაი ხელის” პირველი მყიდველი თუ შეხვდებოდა ამ ,,ბუდკის ბიზნესით,, ბაღნებსაც “მოაწყობდა” თბილისში და ბინებსაც უყიდდა. ასეთ ოცნებაში იყო გართული და სიგარეტის საყიდელი აბაზიანით ხელში სათოხარში მიმავალი მეზობელიც მიადგა. ჰოდა ესეც დაინტერესდა: – რაფერი ხელი გაქო?
ესეც მიხვდა, რომ ახლად გავაჭრებული მეზობლის აუხდენელი ოცნებების გამო შარში იყო გახვეული და ეუბნება: – ძამა ახლა რა რაფერია ვერ გეტყვი, მარა ღამე ცოლს მევეფერე და იმფერი ესიამოვნა მეტი რომ არ შეიძლებაო.

ძველი ისტორიებიდან – მორიგი ხელისუფლების ცვლილების შემდეგ ერთი კაცი პამიდორის გამყიდველს მიადგა:
– შენ ძამა იი არ ხარ რუსთავლზე, რომ იძახოდი გადადექითო!
– კი ბატონოო
– აია სულ?! იგინი არ განებებდენ პამიდორის გაყიდვას?!

ძველი ისტორიებიდან – ოზურგეთში ერთი ძალიან ზრდილობიანი და კულტურული კაცი ცხოვრობდა. რომელსაც ერთმა ტაქსისტმა შეურაცყოფა მიაყენა და ამანაც თავისებურად გამოლანძღა: – ტაქსისტო! ტაქსისტო და კიდევ ერთხელ ტაქსისტო!

ძველი ისტორიებიდან – ოპოზიციურ საარჩევნო შტაბში ახლადმოსულმა ჩემმა მეგობარმა დამწუხრებული სახით მისი მეზობლის გარდაცვალების ამბავი გვამცნო:
– ,,იი მოკტა იქინე, რომ ცხოვრობს,,
მერე რამდენიმე წამიანი პაუზა გააკეთა და ჩაილაპარაკა:
– ,,მაი მაინც არ იყო ჩვენდა ხმაის მომცემი,,

– იდგა ვატერლოოზე გაწბილებული ,,ნაპალიონივით,,;
ასე აღწერა ერთმა გურულმა მეორე გურულის მდგომარეობა









