ოზურგეთის კოლორიტი, იური ჩიხლაძე დღეს 55 წლის გახდებოდა

უკვე 9 წელი გავიდა ოზურგეთის კოლორიტის, ანსამბლ “ედელვაისის” ხელმძღვანელის იური ჩიხლაძის გარდაცვალებიდან. “კაცი, რომელიც დააკლდა ქალაქს”, კაცი, რომელსაც ცრემლის გარეშე დღესაც ვერავინ იხსენებს. გარდა იმისა, რომ ის იყო ნიჭიერი მუსიკოსი, ასევე წერდა არაჩვეულებრივ ლექსებს, ქმნიდა ულამაზეს ნახატებს და ჰქონდა არაჩვეულებრივი იუმორი.

“იური ძალიან ახალგაზრდა იყო, მგონი 22 წლის, როცა ანსამბლი “ედელვაისი” ჩამოაყალიბა. დიდი წარმატება ჰქონდა, ევროპის უამრავ ქვეყანაში ვიყავით გასტროლზე”-იხსენებს იური ჩიხლაძეს მისი მეგობარი, შოთა ცხომელიძე.

რომელიც მასთან დაკავშირებულ რამდენიმე ისტორიასაც გვიყვება. მათ შორის ყველაზე გამორჩეული ფოტოს ამბავსაც-“კაცი მხარზე ჩიტით”.
“ზამთარი იყო, იური სამსახურში მოვიდა, შენობის შემოსასვლელში ჩიტი ეგდო იატაკზე, გაყინული, სისხლიანი. შემოიყვანა ოთახში, გაათბო, მოუარა. მას მერე ის ჩიტი სულ მის მხარზე იჯდა, ყველგან დაყვებოდა. ერთხელ სოფელ ჭანიეთში მივდიოდით საქეიფოდ. ჩიტი ოზურგეთში დავტოვეთ და იქ რომ მივედით ჭიშკართან დაგხვდა. როცა იური გარდაიცვალა რამდენიმე დღე დაფრინავდა სამსახურთან, ეძებდა, მერე ჩიტიც დაიკარგა”.
“ძალიან ბევრი მაქვს გასახსენებელი, მოსაყოლი, ის ჩემი მეგობარი კი არა, ძმა იყო. ერთმანეთის გარეშე ვერც წარმოგვედგინა, მაგრამ სამწუხაროდ, ახლა წარსულში მიწევს მასზე საუბარი”-გვიყვება ბატონი შოთა და მეგობართან შეხვედრის ბოლო დღეებს იხსენებს: “როცა ეს საშინელი ავარია მოხდა, დამირეკეს და მითხრეს, რომ ქუთაისის საავადმყოფოში იმყოფებოდა, ოპერაციის შემდეგ საუბარი აღარ შეეძლო, როცა ოთახში შესულს დამინახავდა, ტიროდა და სულ მახსენდებოდა მისი სიტყვები-“ღმერთო ტანჯვით და წამებით მომკალიო”, ზუსტად ცხრა დღე იწვალა და”…
გააზიარეთ და მოიწონეთ სტატია:

მსგავსი სტატიები

  • 97
    „რაფერი ცაია თუ იცი გურიაში“?!-მარიამ ბაქანიძის პოეტური აღმართები და „დაბადება“‘მე უბრალო, მაგრამ ძალიან ტკბილი ფესვების მემკვიდრე ვარ. ისეთივე ურჩი და შეუპოვარია ჩემი კალამი, როგორიც გურია-აჭარის მთები’-ეუბნება ‘გურიის მოამბეს“ მარიამ ბაქანიძე, გურიაზე, მის მშობლიურ  ფესვებზე უზომოდ შეყვარებული პოეტი, რომლის პოეზიის დიდი ნაწილი სწორედ კუთხური კილოკავითაა გაჯერებული. როგორ გულს ატარებს, რა სიხარულებით, ტკივილებით, გრძნობებითა და განცდებით სუნთქავს მისი პოეზია და რა…
    Tags: და, საზოგადოება, მთავარი, თემა, ახალი, ამბები, რეგიონი, სოციალური, ქსელი
  • 97
    ალილო, ჩურჩხელა, ფული და კვერცხი-შობის ტრადიციები საქართველოს კუთხეებშიშობა-ახალ წელს საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში სხვადასხვანაირად ხვდებიან. ეს ორი დღესასწაული ერთმანეთთან მჭიდროდ არის გადაჯაჭვული, მაგრამ ახალი წელი და მისი აღნიშვნის ტრადიციები მაინც შეიცავს წინაქრისტიანულ წეს-ჩვეულებებს. დღესდღეობით შობას საქართველოში უფრო მშვიდ გარემოში აღნიშნავენ. ამ დღესასწაულს ყველა საშობაო ალილოთი ეგებება. საუკუნეების განმავლობაში ჩამოყალიბებული იყო ტრადიცია - მამაკაცებისგან შემდგარი გუნდი ჩამოივლიდა უბანებს და…
    Tags: და, საზოგადოება, მთავარი, თემა, ახალი, ამბები, რეგიონი, სოციალური, ქსელი
  • 97
    "გაიწელებოდა, გაგრძელდებოდა თებერვალში ზამთარი გურიაში"#გარდენიასისტორიები ფოტო: ერეკლე მაღლაკელიძე გაიწელებოდა, გაგრძელდებოდა თებერვალში ზამთარი გურიაში, აღარ ჩანდა საშველი და სახიდებელი. საღამოობით, ნავახშმევს ხშირად შეიკრიბებოდენ მეზობლის ქალები ჩვენსას. ისე, უქმად, სალაყბოდ შეკრება არ ითვლებოდა ოჯახისქალისთვის წესად, ამიტომ რამე უხვავო საქმეს გამოძებნიდა ბებია, ასე ვთქვათ ქალთა ნადს იხმობდა, თან დიდი ხნის მირჩენილ საქმეს გამოათანიებდა და ხარობდა მათი ჩვენთან…
    Tags: და, საზოგადოება, მთავარი, თემა, ახალი, ამბები, რეგიონი, სოციალური, ქსელი
  • 97
    „მოი? როის მიხვალ?“ ანუ კორონა და თითოეული ჩვენთაგანიგასულ თვეში, ოზურგეთში, გურიის ქუჩაზე მდებარე სკვერში, ადგილობრივი სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციების გამოფენა მოეწყო. პანდემიის წესების გათვალისწინებით, გამოფენილი იყო ისტორიები და ამბები, რომელთა წაკითხვა და დათვალიერება შეიძლებოდა. აღნიშნული წერილიც იმ გამოფენის გამოძახილია და გურიის მედიატორთა ასოციაციის ამბავს გვიყვება. ცნობილი გურული წამოცდენა ,,მოი? – როის მიხვალ?“ ასე არაფერს შესაბამებია როგორც ,,კორონას“. მართალია…
    Tags: და, საზოგადოება, მთავარი, თემა, ახალი, ამბები, რეგიონი, სოციალური, ქსელი