რადგან საბჭოთა კავშირში დავიბადეთ და მეტროპოლიტენიც იმ დროს აშენდა, ამიტომ ვარკეთილის მრავალნატანჯი მეტროსადგურის რეაბილიტაციაც ბელარუსულმა კომპანიამ უნდა განახორციელოს – ასეთია კალაძის ლოგიკა.
ამ ლოგიკის “ლოგიკითაა” ახლა რა მმართველობითი მოდელიც ყალიბდება და სადაც ერთპარტიულობის ფორმალიზების, არათუ მოქმედი – პოტენციური ოპონენტების გაუვნებელყოფის, მედიის განადგურების, ცივილიზებული სამყაროს გავლენის რესურსების კრიმინალიზებისა და დასავლური პოლიტიკური თუ ეკონომიკური სივრციდან სრული მარგინალიზების გზით ივანიშვილი ამთავრებს ოლიგარქატის ფორმირებას, სადაც ვეღარც იმას შევიტყობთ, რომ ნაკელნაჭამი ძროხების მონაწველ რძეს გვასაღებენ და თუ შევიტყობთ – მაქსიმუმი, რაზეც ცხარე საზოგადოებრივი დებატი შეიძლება გავმართოთ, ის იქნება – რომელი სიტყვა უფრო სწორია გამოსაყენებლად: ქათმის სკინტლი, სკორე, თუ ფრინველის ექსკრიმენტი?? სხვათა შორის, ქართული ენის სიწმინდეში კი არა და სიმდიდრეში, კიდევ ერთხელ დარწმუნდებით, თუ ლექსიკონში ნახავთ, რომ ამ ცოცხალი ორგანიზმიდან გამონავალს – ადამიანის, ცხოველის, მწერის, ფრინველისა და თევზის სახეობათა მიხედვით 17-ზე მეტი სახელი აქვს.
მანდვე შეამჩნევთ, რომ ის რითაც ყველა ჩავარდნისა და უბედურების “კარგი კუთხის” მოგონებაში დიდი პროფესიონალური გამოცდილების მქონე ოცნების ტროლები, “სკინტლის სკანდალის” გამო შეშფოთებულ საზოგადოებას ანუგეშებდნენ – აქაოდა სკინტლმა ფული იცისო” – ძირითადად ნაედომზე, ანუ ლექსიკონით მტრედის სკინტლზეა ნათქვამი… ისიც იმ შემთხვევაში, როცა გეცემა და არა როცა მიირთმევ…
მოკლედ, ამ მართლაც განსაცვიფრებლად მდიდარი ქართული ენის ერთი სიტყვის 17 შესატყვისიდან, რომელიც არ უნდა გამოვიყენოთ, ბატონებო და ქალბატონებო, უკვე ღრმად ნეხვში ვართ და აქამდე უსიამოვნო სუნს თუ არ შევუწუხებივართ, საბჭოური ტოტალიტარიზმის ვირუსის დღემდე შემორჩენილი რეციდივის გამო – იქნებ ორგანიზმმა სხვაგვარად მაინც მიგვახვედროს, რომ ამ მართლა ცურცლების დიქტატურის ღირსი არ არის ჩვენი უნიკალური ენისა და კულტურის შემქმნელი ქვეყანა და ვიმოქმედოთ, სანამ სკინტლის მირთმევა სახელმწიფოს მიერ დამტკიცებული მენიუს აუცილებელი ნაწილი არ გამხდარა.
დროება