მაღაზიების სიმრავლე რომ ფასების მატებას იწვევს, ერთი შეხედვით სასაცილოა, მაგრამ ამ სინამდვილის ახსნა მოსახლეობისთვის
რამდენიმესვლიანი ლოგიკით შესაძლებელია (რაც ვერ ვიხილეთ, სამწუხაროდ):
რამდენიმესვლიანი ლოგიკით შესაძლებელია (რაც ვერ ვიხილეთ, სამწუხაროდ):„სვლა“ პირველი – კი ბატონო, „ზეკონკურენცია“ პირველ ეტაპზე იწვევს ფასების კლებას;
„სვლა“ მეორე – ფასების კლებასთან ერთად იკლებს ცალკედ აღებული ობიექტის მოგების მარჟა. ერთ დროს მომგებიანი სავაჭრო ერთეულები შესაძებელია ზარალში გადავიდნენ და საბოლოოდ სრულიად გაკოტრდნენ;
„სვლა“ მესამე – მიმდინარე პროცესებში იქ მომუშავე პერსონალის მოტივაცია და ანაზღაურება სტანდარტულზე დაბლა ჩამოდის, რაც გამოიწვევს კადრების ინტენსიურ გადინებას;
„სვლა“ მეოთხე – სუსტი შესაძლებლობების ობიექტები ვერ ვითარდებიან და აქედან გამომდინარე მათი მომსახურების დონე კატასტროფულად იკლებს;
„სვლა“ მეხუთე – გამომდინარე აქედან, აუცილებლად მოხდება ობიექტების გამოხშირვა. მოკლედ, საჭირო გახდება რამდენიმე „პაიკის შეწირვა“;
„სვლა“ მეექვსე – ყურადღება!!! ამ პუნქტიდან იწყება კონკურენციის შედეგად დაკლებული ფასების უკუსვლა (მატება). ხშირ შემთხვევაში ფასი საწყის ნიშნულს ასცდება;
„სვლა“ მეშვიდე – ხელოვნურად გაფართოებული ქსელები “ქეშბეკ-ულტიმატუმის” ენით ესაუბრებიან მწარმოებლებსა და დისტრიბუტორებს, რათა მოიზიდონ კოლოსალური რესურსი კონსიგნაციების სახით (თან “დემპინგურ” ფასად);
„სვლა“ მერვე – აქ უკვე სადისტრიბუციო კომპანიები და მწარმოებლები აღმოჩნდებიან ფინანსურ კრიზისში და მოუწევთ იმავე „სვლების“ გავლა, რაც საცალო მაღაზიებმა უკვე გაიარეს;
„სვლა“ მეცხრე – საცალო ვაჭრობის მონოპოლისტები იმყოფებიან მუდმივი რეინვესტიციის (გაფართოების) პროცესში და სახელმწიფოსთვის თითქმის არ უწევთ მოგების გადასახადის გადახდა (ე.ი. ისინი ბიუჯეტისთვის თითქმის „არ არსებობენ“) ;
„სვლა“ მეათე – შამათი: სტანდარტული მაღაზიები აღარ იარსებებენ, ხოლო ქსელურები სახელებს შეიცვლიან („კოსმეტიკური რებრენდინგი“) …
… სათამაშო დაფაზე ყველაფერი თავიდან ლაგდება
ფასების ზრდას რომ არკვევთ, მობრძანდით და მე აგიხსნით რატომ და საიდან?! აგიხსნით იმას, რომ დისტრიბუტორები ნაკლებად არიან ამაში დამნაშავე. მათ ქსელური მაღაზიები სთხოვენ თვიღირებულებაზე დაბალ(“დემპინგურ”) ფასებში საქონლის მიწოდებას. დისტრიბუტორების ხარჯს ემატება “შავი” და თეთრი “ქეშბექი” … გამომდინარე აქედან, ისინი იძულებულნი არიან დაემორჩილნონ მონოპოლიის “დირექტივებს” და … ტრადიციულ მაღაზიებზე “იძიონ შური”, მხოლოდ მათთვის აწიონ ფასები( რამენაირად ამოიღონ მოგება), ან … ან საერთოდ დატოვონ ქსელური ბაზრის (დაახლოებით 70%-იანი) წილი. ეს კი დისტრიბუციისთვის, უპირველესად, იქ დასაქმებული ადამიანებისთვის, მომაკვდინებელია. მათი დღევანდელი მდგომარეობა გაძლებაზეა…
ამ და სხვა მეთოდებით ქსელური “მონოპოლისტები” ( რომელთა ვინაობაც იოლი გასარკვევია) პატარა მაღაზიებს აიძულებენ ფასები ასწიონ და ამით მათი ხვედრითი წილი საცალო ვაჭრობის ბაზარზე მკვეთრად შეამცირონ. თვითონ კი … 10 – მდე დასახელების საქონლზე ფასდაკლებით (მარკეტინგული ხრიკებით) და სხვა ვიზუალური ეფექტებით მაღლა წევენ ფასებს, შესაბამისად, საკუთარ ჰიპერ მოგებას.
ესაა და ეს (სრული პასუხისმგებლობით გეუბნებით)!
გოგი ჩიხლაძე; ბიზნესმენი; მარტვილი;








