“როცა მე და მი­შამ ურ­თი­ერ­თო­ბა და­ვი­წყეთ, სანდრასთან დაშორებული იყო” – რას ჰყვება ლიზა იასკო სააკაშვილთან სასიყვარულო ურთიერთობაზე?

სა­ქარ­თვე­ლოს ექ­სპრე­ზი­დენ­ტის მი­ხე­ილ სა­ა­კაშ­ვი­ლის რჩე­ულ­მა, უკ­რა­ი­ნის რა­დას დე­პუ­ტატ­მა ლიზა იას­კომ ჟურ­ნა­ლისტ ალე­სია ბაც­მან­თან ვრცელ ინ­ტერ­ვი­უ­ში არა­ერთ თე­მა­ზე ისა­უბ­რა, მათ შო­რის მი­ხე­ილ სა­ა­კაშ­ვი­ლის მდგო­მა­რე­ო­ბა­ზე, მათ ურ­თი­ერ­თო­ბა­სა და ასე­ვე სან­დრა რუ­ლოვსზე.

გთა­ვა­ზობთ ნა­წყვეტს ინ­ტერ­ვი­უ­დან:

ლიზა იას­კო:
– მი­შას გა­სულ კვი­რას შევ­ხვდი. თბი­ლის­ში ჩავფრინ­დი და ჩვენ და­ახ­ლო­ე­ბით 4 სა­ა­თი ვსა­უბ­რობ­დით, რო­გორც პო­ლი­ტი­კურ, ასე­ვე პი­რად სა­კი­თხებ­ზე, მის ჯან­მრთე­ლო­ბა­ზე და იმა­ზეც, თუ რა ხდე­ბა მსოფ­ლი­ო­ში. მის­თვის ძა­ლი­ან მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია ჰქონ­დეს ინ­ფორ­მა­ცია, თუ რა ხდე­ბა მსოფ­ლი­ო­ში. მას აქვს ტე­ლე­ვი­ზო­რიც, უკავ­შირ­დე­ბა ად­ვო­კა­ტებს, მაგ­რამ არ აქვს ინ­ტერ­ნე­ტი და მო­ბი­ლუ­რი ტე­ლე­ფო­ნი.

ცი­ხე­ში შეს­ვლი­სას თა­ვი­დან აუ­ცი­ლებ­ლად გა­მოწ­მე­ბენ. ჩვენ უამ­რა­ვი კო­რი­დო­რი­სა და ოთა­ხის გავ­ლის შემ­დეგ შევ­ხვდით, ერ­თმა­ნე­თის­გან გამჭვირ­ვა­ლე მინა გვყოფ­და, შე­ხე­ბის სა­შუ­ა­ლე­ბაც არ გვქონ­და.

ის ფი­ზი­კუ­რად თავს ცუ­დად გრძნობს, მაგ­რამ მო­რა­ლუ­რად ძა­ლი­ან ძლი­ე­რია, რად­გან მებ­რძო­ლია. მის­თვის ძა­ლი­ან

მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი იყო, რომ და­ი­ნა­ხა მხარ­და­სა­ჭე­რად გა­მო­სუ­ლი ამ­დე­ნი ადა­მი­ა­ნი.
– ფიქ­რობ, რომ იწერ­დნენ თქვენს შეხ­ვედ­რას?
– შე­საძ­ლოა. ჩვენ გვეს­მის, რომ ისეთ ად­გი­ლას რო­გო­რიც ცი­ხეა, შე­უძ­ლე­ბე­ლია ისა­უბ­რო უსაფრ­თხო­ე­ბა­ზე. ჩვენ და­სა­მა­ლი არა­ფე­რი გვაქვს. ძა­ლი­ან ძლი­ე­რი კავ­ში­რი გვაქვს ერ­თმა­ნეთ­თან და სი­ტყვე­ბის გა­რე­შეც ბევ­რი რა­მის და­ნახ­ვა შე­იძ­ლე­ბა.

უკვე სამ­ჯერ შევ­ხვდით ერ­თმა­ნეთს. ისე­ვე რო­გორც სხვებ­მა, მეც ვთხო­ვე, რომ შე­წყვი­ტოს შიმშლო­ბა. ამ­ბობს, რომ არ აქვს ბევ­რი სა­შუ­ა­ლე­ბა, ცი­ხი­დან ანა­ხოს ყვე­ლას მისი ბრძო­ლა. როცა ის ცი­ხე­შია, შიმ­ში­ლი ერთ-ერთი სა­შუ­ა­ლე­ბაა, რი­თაც ყვე­ლას აჩ­ვე­ნებს, რომ უდა­ნა­შა­უ­ლოა, რომ ძლი­ე­რია და სი­მარ­თლეს და­ამ­ტკი­ცებს. ჩემ­თვის ძა­ლი­ან მტკივ­ნე­უ­ლია ამის მოს­მე­ნა. ის თა­ვის ჯან­მრთე­ლო­ბას რის­კის ქვეშ აყე­ნებს უფრო დიდი მიზ­ნე­ბის­თვის და რა თქმა უნდა, მე მინ­და, რომ მას ჯან­მრთელს ვხე­დავ­დე.

– რო­გორ გა­ი­ცა­ნით სა­ა­კაშ­ვი­ლი?
– ჩვენ გაც­ნო­ბი­სა და ურ­თი­ერ­თო­ბის სხვა­დას­ხვა ეტა­პი გვაქვს. პო­რო­შენ­კოს დროს, მე ვხვდე­ბო­დი მის ჯგუფს და გვქონ­და ურ­თი­ერ­თო­ბა, რამ­დენ­ჯერ­მე შევ­ხვდით ერ­თმა­ნეთს, თუმ­ცა ეს არ იყო სის­ტე­მა­ტუ­რი ურ­თი­ერ­თო­ბა. სე­რი­ო­ზუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბა 2020 წლის აპ­რი­ლი­დან და­ი­წყო, მა­შინ მას ვიცე-პრე­მი­ე­რად ნიშ­ნავ­დნენ და ფრაქ­ცი­ა­ში მო­ვი­და. ამ დროს მას უამ­რა­ვი დე­პუ­ტა­ტი უკავ­შირ­დე­ბო­და, მათ შო­რის მეც. ჩვენ ინ­ტენ­სი­უ­რი შეხ­ვედ­რე­ბი და­ვი­წყეთ და პო­ლი­ტი­კურ სა­კი­თხებს გან­ვი­ხი­ლავ­დით. ძა­ლი­ან მალე მივ­ხვდით, რომ ჩვე­ნი შე­ხე­დუ­ლე­ბე­ბი ემ­თხვე­ვა. ეს კავ­ში­რი შემ­დეგ გაგ­რძელ­და.
მა­ნამ­დე კი, როცა ოქსფორდში ვსწავ­ლობ­დი, ჩვენ­მა სა­ზო­გა­დო­ე­ბამ ის მი­იწ­ვია, რათა სი­ტყვით გა­მო­სუ­ლი­ყო, მაგ­რამ ვერ შეძ­ლო, რად­გან სწო­რედ მა­შინ და­ი­წყო პო­რო­შენ­კოს ის­ტო­რი­აც… და­ი­წყო მისი რეპ­რე­სია. ჩემს კურ­სე­ლებს ვე­უბ­ნე­ბო­დი, რომ ის იყო შე­უ­და­რე­ბე­ლი ადა­მი­ა­ნი, მაგ­რამ ჩვე­ნი შეხ­ვედ­რა ვერ მო­ხერ­ხდა. შემ­დეგ როცა შევ­ხვდით, გა­მა­ო­ცა იმან, რომ ის ძა­ლი­ან მშვი­დი და ჰარ­მო­ნი­უ­ლი ადა­მი­ა­ნია. სულ მე­გო­ნა, რომ იყო მე­ამ­ბო­ხე, მაგ­რამ ჩვე­უ­ლებ­რივ ცხოვ­რე­ბა­ში ის მშვი­დია. ვფიქ­რობ, რომ ის კე­თი­ლია და სწო­რედ ეს არის მისი პრობ­ლე­მა. ენ­დო­ბა ადა­მი­ა­ნებს და მათ ყო­ველ­თვის აძ­ლევს მე­ო­რე და მე­სა­მე შანსს. იმ­პულ­სუ­რია, თუმ­ცა ადა­მი­ა­ნებ­ზე ყო­ველ­თვის კარ­გს ფიქ­რობს.
მე ვარ ადა­მი­ა­ნი, რო­მელ­მაც ცხოვ­რე­ბა­ში მრა­ვა­ლი გვერ­დი გა­და­ფურ­ცლა, თუმ­ცა ეს არის ჩემს ცხოვ­რე­ბა­ში ყვე­ლა­ზე დიდი და ძლი­ე­რი სიყ­ვა­რუ­ლი. როცა ეს იწყე­ბო­და, ჩვენ ვხვდე­ბო­დით, რომ ერ­თმა­ნეთს ძა­ლი­ან ვგა­ვართ. – რო­გორ გა­მო­გი­ტყდა სიყ­ვა­რულ­ში?– მინ­და, რომ დე­ტა­ლე­ბი ჩვენ ორს შო­რის დარ­ჩეს, მაგ­რამ ეს ძა­ლი­ან ემო­ცი­უ­რი იყო. ეს ისე მოხ­და, ვხვდე­ბო­დი რომ უკან და­სა­ხე­ვი გზა აღარ მქონ­და. ჩვე­ნი ურ­თი­ერ­თო­ბა სწრა­ფად არ და­წყე­ბუ­ლა, ვხვდე­ბო­დით ერ­თმა­ნეთს და იმ პე­რი­ოდ­ში მეც მქონ­და სხვა პი­რა­დი ურ­თი­ერ­თო­ბა. ყო­ველ­თვის გულ­წრფე­ლად ვურ­თი­ერ­თობ­დით და ყვე­ლა­ფერს დრო სჭირ­დე­ბო­და. ჩემი წარ­სუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბა დას­რულ­და და ამის მერე გა­დავ­დგი ნა­ბი­ჯი. ჩვენს შემ­თხვე­ვა­ში რთუ­ლია ილა­პა­რა­კო სა­სიყ­ვა­რუ­ლო ურ­თი­ერ­თო­ბის სტან­დარ­ტულ სქე­მა­ზე.

ჩვენს შო­რის 23 წე­ლია სხვა­ო­ბა. სი­მარ­თლე გი­თხრათ, თა­ვი­დან იმ­დე­ნად სწრა­ფად გან­ვი­თარ­და ჩვე­ნი ურ­თი­ერ­თო­ბა, ძა­ლი­ან გან­ვიც­დი­დი. თა­ვი­დან მას კარ­გად არ ვიც­ნობ­დი, მას­ზე უამ­რა­ვი რა მსმე­ნო­და, მაგ­რამ რე­ა­ლუ­რად რო­გო­რი იყო, არ ვი­ცო­დი. გან­ვიც­დი­დი სხვა­დას­ხვა ფაქ­ტო­რის გამო, მათ შო­რის ასა­კობ­რი­ვი სხვა­ო­ბის გა­მოც, მაგ­რამ ეს ძა­ლი­ან ცოტა ხანს გაგ­რძელ­და. რა­ღაც მო­მენ­ტში მივ­ხვდი, რომ ამას არ აქვს მნიშ­ვნე­ლო­ბა. მე არ ვარ ის ადა­მი­ა­ნი, რო­მე­ლიც წიგნ­ში და­წე­რი­ლი, რა­ღაც კა­ნო­ნე­ბით იცხოვ­რებს, მე ღიად ვხვდე­ბი ცხოვ­რე­ბის ყვე­ლა გა­მოწ­ვე­ვას.

ვფიქ­რობ, რომ ჩვენ ორნი ერ­თად უფრო ძლი­ე­რად ვგრძნობთ თავს, რად­გან ბევ­რს არ აქვს ასე­თი ურ­თი­ერ­თო­ბა, რო­მე­ლიც ძა­ლი­ან გულ­წრფე­ლია და არ­ცერთ ჩარ­ჩო­ში არ ჯდე­ბა. სიყ­ვა­რუ­ლი ბევ­რნა­ი­რი შე­იძ­ლე­ბა იყოს, მაგ­რამ სიყ­ვა­რუ­ლი, რო­მე­ლიც გაძ­ლევს გან­ვი­თა­რე­ბის სა­შუ­ა­ლე­ბას, სა­შუ­ა­ლე­ბას იყო ის ვინც ხარ და ამა­ში მხარს გი­ჭერს. ის მე ყო­ველ­თვის მხარს მი­ჭერს და მეც მხარს ვუ­ჭერ მას გი­ჟურ გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბებ­ში.

ჩემი მშობ­ლე­ბი იც­ნო­ბენ მი­შას. თა­ვი­დან როცა გა­ი­გეს ჩვე­ნი ურ­თი­ერ­თო­ბა, არ დავ­მა­ლავ, რომ სხვა­დას­ხვა რე­აქ­ცია ჰქონ­დათ, მათ შო­რის შიში, მაგ­რამ მე ის ადა­მი­ა­ნი ვარ, რო­მე­ლიც გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბებს თა­ვად იღებს. ჩემი მშობ­ლე­ბი ხვდე­ბი­ან, რომ ასეთ ადა­მი­ან­თან ერ­თად ცხოვ­რე­ბა არ არის მარ­ტი­ვი, უპ­რობ­ლე­მო და მშვი­დი, თუმ­ცა მათ იცი­ან, რომ მე ასე­თი ცხოვ­რე­ბა არას­დროს მსურ­და. მა­მა­ჩე­მი მი­შა­ზე 10 წლით უფ­რო­სია, ისი­ნი მალე და­მე­გობ­რდნენ, ჩემი მშობ­ლე­ბი ძა­ლი­ან გა­ნიც­დი­ან ახ­ლან­დელ სი­ტუ­ა­ცი­ას და მხარ­და­სა­ჭე­რად სა­ქარ­თვე­ლო­ში ჩას­ვლაც სურ­დათ. მაგ­რამ ახლა რთუ­ლია რა­მის გა­კე­თე­ბა. ახლა ბევ­რი რამ ქარ­თველ ხალ­ხზეა და­მო­კი­დე­ბუ­ლი.

მე და მი­შამ მა­შინ და­ვი­წყეთ ურ­თი­ერ­თო­ბა, როცა ის და სან­დრა ცოლ-ქმა­რი აღარ იყ­ვნენ. ისი­ნი და­შორ­დნენ ერ­თმა­ნეთს და მათ ჰქონ­დათ უფ­ლე­ბა ამის აფი­ში­რე­ბა არ გა­ე­კე­თე­ბი­ათ. როცა მე და მი­შამ ურ­თი­ერ­თო­ბა და­ვი­წყეთ, ისი­ნი და­შო­რე­ბუ­ლე­ბი იყ­ვნენ.

გააზიარეთ და მოიწონეთ სტატია: