რა სირცხვილია, ამდენი ადამიანის თვალწინ…” – მხატვარმა ელენე ახვლედიანმა ეს სიტყვები წარმოთქვა უკანასკნელად, გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე. 1975 წლის 28 დეკემბერს სცენაზე გავიდა, მაგრამ სათქმელი ვერ დაასრულა, ხელები აუკანკალდა და… მხატვარი 2 დღის შემდეგ, 30 დეკემბერს გარდაიცვალა 74 წლის ასაკში.
გენიალური მხატვრი 18 აპრილს, ძველი სტილით 5 აპრილს, მოევლინა ქვეყანას და ხასიათიც გაზაფხულივით მჩქეფარე, ენერგიული, ემოციური დაჰყვა. ქალბატონი თამილა თევდორაძე ,,სარკეს” მხატვრის ცხოვრების საინტერესო დეტალებზე უამბობს:
პირდაპირი შთამომავლები არ ჰყოლია, ამიტომ სახლი სახელმწიფოს გადასცა. ამით გარდაცვალების შემდეგ ძეგლი დაიდგა. მის სახლში სიცოცხლე დღესაც ჩქეფს… 1922 წელს, სანამ იტალიაში წავიდოდა, ელენე გათხოვდა. მისი ქმარი აგრონომი აპოლონ კაკაბაძე გახლდათ.
ძალიან პომპეზური ქორწილი გადაიხადეს. ჯვარი ქაშუეთის ეკლესიაში დაიწერეს, შემდეგ ფაეტონით რუსთაველზე ისეირნეს. თავის ქორწილში პოეტი იოსებ გრიშაშვილიც დაპატიჟა. გრიშაშვილს ელენე უყვარდა, მაგრამ ცოლად არ გაჰყვა. გრიშაშვილი მივიდა ქორწილში და მწარე ლექსებიც წაიკითხა. მაგალითად: „სიყვარულის საკითხებში შენ გრიშაშვილს ვერ წაბაძე და ამიტომ მე არ მომწონს შენი ქმარი კაკაბაძე”.
ელენესა და აპოლონის ქორწინება ხანმოკლე აღმოჩნდა. თურმე ის ძალიან ეჭვიანი კაცი იყო, ელენემ კი ეს ვერ აიტანა. იტალიაში ყოფნის დროს გაშორდნენ ერთმანეთს. აპოლონი საქართველოში წამოვიდა, ელენე კი საფრანგეთში გაემგზავრა. თურმე მაშინ ორსულად იყო. პარიზში მანქანის მართვის სწავლა დაიწყო. ავტოავარიაში მოყვა და ბავშვი დაკარგა. აპოლონთან გაშორების შემდეგ ოჯახის მეორედ შექმნაზე აღარ უფიქრია.
საინტერესო ეპიზოდი მისი ცხოვრებიდან: პირველი პერსონალური გამოფენა-გაყიდვა პარიზის სამხატვრო აკადემიაში მოაწყო. მისი ნახატები იყიდეს ამადეო მოდილიანიმ და პაბლო პიკასომ. ამ უკანასკნელს თურმე ძალიან მოეწონა ნამუშევარი „კახეთის ზამთარი”, მაგრამ ელენემ არ მიჰყიდა. პიკასოსთვის უთქვამს, ეს ნახატი მეც ძალიან მიყვარსო. ამის მერე ისინი დამეგობრდნენ. მოდილიანის რამდენიმე ნახატი მოეწონა. ელენემ ისინი აჩუქა, მან კი ფული მაინც მისცა.
1927 წელს ელენემ მოულოდნელად დატოვა პარიზი. ჰოლანდიაში მისი გამოფენა უნდა მოწყობილიყო. მისი ნახატები თვითმფრინავით წაიღეს. თავადაც უნდა გაჰყოლოდა, მაგრამ საქართველოდან ცნობა მიიღო, რომ დედამისი ავად იყო. ყველაფერი მიატოვა და დაბრუნდა. სამწუხაროდ, ყველა ნახატი დაიკარგა, მაგრამ ამას არ განიცდიდა – მისთვის მთავარი იყო, რომ დედას ცოცხალს ჩამოუსწრო.
tia.ge