“ფილმის “ჯანყი გურიაში” გადაღება რეჟისორის, ალექსანდრე წუწუნავას მშობლიურ სოფელ ლიხაურში მიმდინარეობდა”

ოპერატორი ალექსანდრე დიღმელოვი, კეპით, და რეჟისორი ალექსანდრე წუწუნავა ფილმის ,,ჯანყი გურიაში” გადაღებისას (1928). ფილმის პლაკატი.
“ფილმის ჯანყი გურიაში გადაღება რეჟისორის ალექსანდრე წუწუნავას მშობლიურ
სოფელ ლიხაურში მიმდინარეობდა. მან თავიდანვე უარი განაცხადა ეროვნული, ამ შემთხვევაში გურული ადათ-წესების, კოლორიტისა და ეგზოტიკის თვითმიზნურ ჩვენებაზე, რაც ასე ხშირად იყო ორიენტალისტურ სურათებში, რომლებშიც წინა პლანზე გარეგნული ნიშნები – ქამარ-ხანჯალი, ჩოხა თუ ჰარამხანა იყო გამოტანილი და ყურადღების მიღმა რჩებოდა
ადამიანები, მათი ბუნება. ფილმში მკაფიოდ გამოიკვეთა მთავარ გმირთა მხატვრული სახეები, რომლებიც აჯანყებული გლეხების მასასთან ერთად ერთ ორგანიზმს წარმოადგენენ.
წუწუნავამ სხვა ფილმებში გამოყენებული სახალხო შეჯიბრებანი, კერძოდ, ჯირითი კინორომანის იდეურ-მხატვრული კონცეფციის საკვანძო პუნქტებად წარმოაჩინა და ორგანულად მიუსადაგა ფილმის ლაიტმოტივს.*
მაგრამ ერთ-ერთი უპირველესი, რაც ფილმს მაგიურობას ანიჭებს, ეს მასობრივი სცენებია, რომელთა უბადლო ოსტატად ისევ მოგვევლინა ალექსანდრე წუწუნავა. ამ სცენების ყურებისას (იქნება ეს ხალხმრავალი კრება, სადაც აჯანყებულთა მეთაურებს ირჩევენ თუ უმაღლესი ოსტატობით დადგმული საბრძოლო ბატალიები) გებადება ეჭვი, რომ ეს მსახიობთა მონაწილეობით დადგმული ეპიზოდები კი არ არის, არამედ რაღაც ზებუნებრივი ძალით, დროის მანქანის საშუალებით გადამღები
ჯგუფი გადასროლილა 1841 წელს და აპარატი როგორც თვითმხილველი, როგორც მოწმე აფიქსირებს მოვლენებს. მსგავსი
შეგრძნება გამიჩნდა, როცა ვნახე აკირა კუროსავას ბრწყინვალე `შვიდი სამურაი~”.
გააზიარეთ და მოიწონეთ სტატია:

მსგავსი სტატიები

  • 88
    ექვთიმე თაყაიშვილის დღიურიიმ ფაქტებზე დაყრდნობით, რაც 1921 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრმა, მეცნიერმა ექვთიმე თაყაიშვილს გადახდა თავს და რაც საქართველოდან გატანილმა განძმა განიცადა, ძნელი არ არის წარმოიდგინო, როგორი იქნებოდა ექვთიმე თაყაიშვილის დღიური, სავსე იმ განცდებით, რაც თან ახლდა ყოველ ახალ საფრთხეს, რომელიც თვითონ მას და ქართულ განძს შეექმნა. *** 1921…
    Tags: და, რომ, არ, საზოგადოება, მთავარი, თემა, ახალი, ამბები, ისტორია
  • 87
    ანეტა ანდრონიკაშვილის ხანმოკლე სიცოცხლისა და სიყვარულის ისტორიათავადების ოჯახში დაბადებულ გოგონას, ალბათ, ძალიან ბედნიერი და ლაღი ბავშვობა ჰქონდა, ყველა თავს ევლებოდა და მის ნებას აღასრულებდა... ვინ იცის, რამდენი ეტრფოდა და ოცნებოდა მასზე... იქნებ, თავადაც სწორედ ის უყვარდა, ვინც მას ეტრფოდან ან... შეიძლება ფარულად უყვარდა და ვერ უმჟღავნებდა, ან, სულაც, უპასუხო იყო გულში დამარხული მისი სიყვარული... იმ ერთი…
    Tags: და, საზოგადოება, მთავარი, თემა, ახალი, ამბები, ისტორია
  • 86
    10 ქვეყანა, რომლის რეალური სახელი საყოველთაოდ მიღებული სახელისგან განსხვავდებაპოლიტიკურ რუკებზე (იქნება ეს ინგლისუად, ფრანგულად, იტალიურად, რუსულად, თუ ესპანურად) ქვეყნების უმრავლესობის სახელი, იმ სახელს არ ემთხვევა, რომლითაც ადგილობრივები საკუთარ ქვეყანას ეძახიან. რეალურად, ადამიანების უმრავლესობა განსაკუთრებულ ყურადღებას არც აქცევს ტოპნიმების სწორედ წარმოთქმას. მაგ., ჩვენ დღემდე, ცეილონის ჩაის ვყიდულობთ. თუმცა, კუნძულს და ქვეყანას, სადაც ეს ჩაი მოდის, შრი–ლანკა ჰქვია. მიანმარის კი,…
    Tags: და, იქნება, ეს, საზოგადოება, მთავარი, თემა, ახალი, ამბები, ისტორია
  • 85
    რას წერდა მარო მაყაშვილი დღიურში, რომლის ახალი შევსებული გამოცემა, ახლახანს დაიბეჭდადღეს რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციიდან 100 წელი გავიდა. ლიტერატურის მუზეუმმა ახლახან 1921 წლის 19 თებერვალს კოჯრის მისადგომებთან რუსეთის მე-11 არმიის წინააღმდეგ ბრძოლაში გმირულად დაღუპული მარო მაყაშვილის დღიურის ახალი, შევსებული გამოცემა დაბეჭდა. ძველ გამოცემას დაემატა ცოტა ხნის წინ არქივში ნაპოვნი მარო მაყაშვილის ჩანაწერების ახალი რვეულიც, რომელშიც 19 წლის მარო თავის თავსა…
    Tags: და, რომ, მაგრამ, ამ, საზოგადოება, მთავარი, თემა, ახალი, ამბები, ისტორია