“ეპოქალური დანაკარგების დღეებია”

ეპოქალური დანაკარგების დღეებია – ერთი გიგანტური ქართველის დაკრძალვის დღეს, მეორე გიგანტური ქართველი დავკარგეთ.
გურამ დოჩანაშვილთან, უკიდურესად მოკრძალებულ ბინაში, თუ ერთხელ მაინც ყოფილხართ, თუ გინახავთ ეს საოცარი მწერალი, როგორ ასხამდა ჩაის, როგორ ჭრიდა პურს მის საყვარელ მეუღლესთან, ნათელასთან ერთად, როგორ უწყლიანდებოდა თვალები სრულიად უბრალო ამბების თხრობისას, მიხვდებოდით – ასეთი ადამიანები ბავშვობიდან კი არ მოდიან, საერთოდაც არასდროს მიდიან ბავშვობიდან.
ასეთი ბავშვებს უზარმაზარი ამბები ახლავთ ხოლმე თან – პროკლამაციის გაკვრისთვის დაჭერილი ახალგაზრდა გურამი, მოგვიანებით მოიგონებს, როგორ თათბირობდნენ მეგობრები ბინაში, მათ შორის კოსტავა და გამსახურდია, როგორ აშრობდნენ ახალდაბეჭდილ სველ ფურცლებს, როგორ დასხდნენ უნებლიედ და როგორ აყვათ შარვლებზე ფურცლები. ეს სცენა, ეს სასაცილო და ცოტა ყოფითი სცენა იყო ის მაგიური რეალიზმი, სადაც მერე დოჩანაშვილმა იცხოვრა და ბევრი გვაცხოვრა. ამ უცნაური სცენით დაიწყო ის დიდი ისტორია, რომელმაც ქვეყანა დამოუკიდებლობამდე, გურამი კი დიდ ლიტერატურამდე მიიყვანა. კაატინგები ბლომად შემოხვდა, მაგრამ ამ კაცს ლიტერატურა უყვარდა და ლიტერატურა კიდევ კაატინგებს ისედაც გულისხმობდა.
წავიდა და დაგვიტოვა ერთი წამი. ის წამი, სადაც ყველამ ვიცით საკუთარი თავი – სწორედ გურამმა გვისახსოვრა. უბრალოდ ჩვენ ამ წამის შემჩნევამდე ვიძინებთ ხოლმე.
გააზიარეთ და მოიწონეთ სტატია:

მსგავსი სტატიები

  • 96
    "სოფელ დიცს ვესტუმრეთ და ორ წიგნისმოყვარულ დიცელს, ბებიას და შვილიშვილის - ელენეს და ელენეს ბიბლიოთეკა მოვუწყვეთ"მე რაც თავი მახსოვს, ყორნის ჩხავილივით დამსდევს ჩვენებური კითხვა მბრძანებლური ნიშნისმოგებით - ,,რა დროს ეგ არის?!'' - სულ რაღაც ხდება, რაც პოლიტიკურია და მთავარია - პარალელური საქმეების გამომზურება კი, მიმთითებლების არმია რომც არ იყოს, უკვე შენც გერცხვინება. არადა წიგნის და განათლების დრო თუ დადგა, ის მჩხავანა კითხვა, მერე სრულიად უადგილო…
    Tags: და, კი, საზოგადოება, მთავარი, თემა, ახალი, ამბები, რეგიონი
  • 96
    "თუ როგორ გარდაიქმნებოდა, ეს ღრმად მოხუცი და ათას დაავადებასთან მებრძოლი კაცი კამერის ჩართვისთანავე ახალგაზრდული შემართების მსახიობად"ერთხელ შუქი მოვიდა და რა გასაკვირია, რომ ტელევიზორს მივვარდით - იქ კაცი გამოჩნდა, აწოწილი, უცნაურად ჩაცმული და უცნაურსვე ცხენზე მჯდარი. დედაჩემმა თქვა, ამ კაცმა როლისთვის 25 კილო დაიკლოო. 25 კილო დაკლებულმა კაცმა შუბი აღმართა, გამოგვხედა და შუქიც წავიდა. მაშინ არც დონ კიხოტისა ვიცოდი რამე და არც კახი კავსაძის - მერე…
    Tags: და, ეს, თუ, საზოგადოება, მთავარი, თემა, ახალი, ამბები, რეგიონი
  • 96
    "2 თებერვლის ღამე განსაკუთრებული ღამეა გურიაში"ფოტო: #ზაქარიაჭელიძე "2 თებერვლის ღამეს ბავშვობაში ძლიან ველოდებოდით.
ეს ღამე განსაკუთრებული ღამეა გურიაში, გურულები ლამპარს ანთებენ და ამ რიტუალს ლამპრობას ვეძახით.
ბაბუა დილიდან ჩაალბობდა ნავთიან გობში საგანგებოდ ამ დღისთვის გადანახულ, მსხვილ ნაგულებს, აკაციის გრძელ ღჯას კანს გააცლიდა და ნავთით გაჟღენთილ ნაგულებს თავბოლოშექცევით , მჭიდროდ, რამდენიმე წყებად მიამაგრებდა სარზე.
ძალიან ველოდით დაბნელებას, და თუ…
    Tags: და, საზოგადოება, მთავარი, თემა, ახალი, ამბები, რეგიონი
  • 96
    "ცხადმა იმდენი ქვა მესროლა - ძილი გამიტყდა"-კეკელიძე"ცხადმა იმდენი ქვა მესროლა - ძილი გამიტყდა - გატეხილი ძილის წვრილი ნაპრალებიდან, ლოგინზე ფრთხილად დაიღვარნენ ჭრელი სიზმრები. ერთი სიზმარი იქ დაგუბდა, სადაც თავში შენზე ფიქრის კედელი იდგა - კედელმა ტანი მიუშვირა, არ გამოუშვა. და იმ სიზმრით დამესიზმრა, რომ მე ღმერთი ვარ. რომ ღმერთი ვარ და რახან ღმერთი, გადმოვჯექი ჩემი დაღლილი…
    Tags: და, საზოგადოება, მთავარი, თემა, ახალი, ამბები, რეგიონი